Bir haftalık miskinliğin ardından ofise döneli bir hafta oldu bile. Zihnimdeki sayaç her ne kadar bir sonraki tatil için çalışmaya başlasa da tatil rehavetini kolayca atlattım. Yeni ofise, yeni yoluma alıştım. İyi ya da kötü her yeniliğin hayatıma ekstra bir canlılık kattığını bir kez daha görmüş oldum.
Bu haftanın kolayca ve güzel geçmesinin bir diğer sebebi ise Yerdeniz Büyücüsü serisi oldu. Tatilde ilk kitabını okuduğum kitaba ara vermeden devam etmekle çok iyi bir karar vermişim. Pazar günü başladığım ikinci kitap Atuan Mezarları'nı salı günü bitirip aynı gün üçüncü kitap En Uzak Sahil'e geçtim. Sürükleyici, gerçekçi ve merak uyandırıcı bir dille, içinizde ukde bırakan sonlarıyla bu seri, uzun zamandır aradığınız "iyi fantastik" kitap olabilir. Tıpkı benim gibi. (Fantastik kitapları çok seviyorum ama iyi fantastik kitap bulmanın da çok zor olduğunu düşünüyorum.)
Ursula K. Le Guin, fantastik edebiyat konusunda güvenebileceğim yazarlar arasında yerini aldı bile. Sanırım seriyi bitirdikten sonra küçük bir boşluğa düşeceğim. Olsun ben yine sarılacağım yeni kitaplar bulurum elbette. 🙆
Son olarak düşünceleri iyileştirmek konusunda çok da çaba harcamadığım halde daha iyiye doğru gidiyorum. Burada bahsetmiştim biraz. Kendi anlarımızı yaratmaya, kendimizi, içimizdeki sesi dinlemeye çok fazla ihtiyacımız var demiştim. Buna bir de beklentileri azaltmayı ve küçük güzellikleri görmeyi başarabilmeyi (bu benim doğal bir yeteneğim sanırım) eklersek gerçek huzura ne kadar yaklaşabileceğimizi bebek adımlarıyla kanıtlıyorum kendime. Huzur, çok büyük anlamlar taşıyan ama ulaşılması aslında o kadar da zor olmayan bir his olabiliyor istersek.
Bu hafta içi eski tempoma dönmeye çalıştım, bol bol kitap okudum, yapılacaklar defterime aklıma geleni yazdım, sonra da bitirdiğim her işin üzerini çizip rahatladım.
Umarım siz de keyifli bir hafta geçirmişsinizdir. 🙏
Beni aşağıdaki adreslerden de takip edebilirsiniz! 👇
Tumblr 📌
